از مجلسى ( ره ) - درازى آرزو به فراموش كردن مرگ است يا پنداشتنِ طول عمر يا آرزومندىهاى بسيارى كه به دست نيايد جز در عمرى دراز و اين مايهء دل سختى و تيره نهادى است يعنى نترسى و نپذيرفتن هراس آخرت و نپذيرفتن پندهاى سودمند چنانچه ياد مرگ و مايهء ترس از خدا و مرگ ديگر سراى است . از مجلسى ( ره ) - جزرى گويد در حديث ابن مسعود است كه براى آدمى زاده دو خاطره در دل باشد : خاطره‌اى از فرشته و خاطره‌اى از شيطان . لمه ، همان همت و خاطره است كه در دل افتد ، مقصود توجه فرشته يا شيطان است در آن و نزديك شدن به آن است آنچه از خاطره‌هاى خير و خوب است از فرشته است و آنچه از خاطره‌هاى بد است از شيطان است ، انتهى . از مجلسى ( ره ) - ستم ، كارِ بى جا است و مشرك ستمكار است براى آنكه جز خدا را بى جا پرستيده است و هر گنهكارى ستمكار است براى آنكه گناه را به جاى طاعت نهاده . و شرك ، هر عقيده مخالف ايمان را فراگيرد و مقصود آمرزش بىتوبه است چنانچه خدا عز و جل فرمايد : « به راستى خدا نيامرزد هر كه به دو شرك ورزد و بيامرزد آنچه كمتر از آن است براى هر كه خواهد » . ستمى كه آن را بيامرزد ، يعنى بسا باشد كه آن را بيامرزد بىتوبه چنانچه فرموده : « براى هر كه خواهد » . ستمى كه وانگذارد ، يعنى بىمكافات نماند در دنيا يا هر دو سرا و تغيير عبارت براى آن است كه حق خدا نيست تا آن را بيامرزد يا مقصود اين است كه آن را بىجبران ستم كشيده رها نكند و يا انتقام گيرد و يا به او عوض دهد گرچه در آخرت باشد . از مجلسى ( ره ) - « حتى تؤدّي » يعنى با شناختن آنها و امكان رساندن بدانها و گر نه از طرف آنها صدقه دهد و شايد به جاى پرداخت